18, ఆగస్టు 2011, గురువారం

సుబ్బు- ఆవిడ- బ్లాగు-1






"రేపట్నుండీ నువ్వు పన్లోకి రావొద్దు.” సుబ్బు భార్య.


"ఎలా చేసుకుంటావే పనీ, పాపం దాన్ని రానివ్వు.” సుబ్బు.

"అది కాదండీ, మొన్న ఇది ఓ పూట సెలవు తీసుకుంటే, నేనే అంట్లు తోముతున్నానా? ఒకటే అయిడియాలు కుప్పలు కుప్పలుగా వొచ్చి పడ్డాయి. ఇంకో నెల వరకు బ్లాగు సరుక్కి లోటు లేదు. ఒక్క పూట అంట్లు తోమితేనే, ఇన్నొస్తే, ఇక రోజూ తోమితే, నా బ్లాగ్ సూపర్ హిట్...నిముషానికొకటి పోస్ట్ చెయ్యొచ్చు.”

" ఆ బ్లాగో , మూకుడో ఇటు పడెయ్యండమ్మా, దాని జిడ్డంతా వొదిలిస్తా.” వర్క్ ఎక్స్ పీరియెన్స్ అంతా వాయిస్ లో ధ్వనింపచేస్తూ పుల్లమ్మ.

" అర్జెంటుగా బయటకు నడవ్వే”


*************

ఇంట్లో ఉన్న అతి పెద్ద పళ్ళెంలో పులిహోర, చక్రపొంగలి, గారెలు

డైనింగ్ టేబిల్ మీదే రంగులద్దిన మాయాబజార్ సినిమా.

"పనికి మాలిన డాక్టరీ చదువులు. బిడ్డ ఎంత చిక్కిపోయాడో" మనవడి విశాలమైన వీపు సవరదీస్తూ నాయనమ్మ,

ఎస్వీ ఆర్ లా మాయలు చూపిస్తున్నాడు మనవడు.

"ఒరేయ్ బండ వెధవా, ఇలా తింటే, నీ మొహం ఏ ఆడపిల్లా చూడదు" సుబ్బు భార్య బెదిరించి పళ్ళెం లాక్కుని పదార్ధాలు చెత్త బుట్టలో పడేసి తీరికగా పళ్ళెం తోముతూ, తోముతూ..

" చూశావురా నీ పెళ్ళాం చేసిన చుప్పనాతి పని, స్వయంగా వొండి తెచ్చాను. బిడ్డ ముద్దుగా తింటుంటే? " ఏడుపు గొంతుతో నాయనమ్మ.

" ఏదో బ్లాగుకి అయిడియా వొస్తుందనిలే. నీ మీద కోపం కాదూ ..." సుబ్బు.

"పెళ్ళాన్ని వెనకేసుకొచ్చే చవట.”


******************



"పుంజీ పెర్సెంటేజి కోసం ప్రతి వోడూ బ్లాగు చదవనూ, గుండెనెప్పి తెచ్చుకోనూ . మన హాస్పటల్ చాలక పక్క హాస్పటల్లోకూడా పేషంట్లని పెట్టాను. నేను పని చెయ్యలేక పోతున్నానే.”

"అయితే బ్లాగు పెట్టుకో ' పని చెయ్య లేక' అని "

"అది కాదే, అర్ధం చేసుకోవేమే నువ్వు .?“

"నీకు పేషంట్ల కన్నా ముందు వాళ్ళు నా అభిమానులని తెలుసుకో, వాళ్ళని కంటి రెప్పలాగా కాపాడుకో.”

" ఇల్లా అయితే నీకు విడాకులిచ్చి నేను వేరే....”

"బ్లాగులో పాతేస్తా" ఉరిమి చూసింది.

"ఉహూ..తూచ్.. విడాకులిచ్చి ఆ, అదే ..నేను సన్యాసం పుచ్చుకుంటా.”

" బాగుంది. రెండు సంబంధం లేని విషయాలు. విడాకులు- సన్యాసం మీద ఒకటి రాసి పబ్లిష్ చేస్తా.”

సుబ్బు కి ఏం పాలు పోక అక్కడే నుంచున్నాడు.

"ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నావే? ఫో, నా అభిమానులకి చెప్పు ఈ పోస్ట్ పబ్లిష్ చెయ్యగానే వోదార్పు యాత్ర కొస్తానని.”

"చచ్చిపోతున్నానే. నా మీద దయ దలచవే“

“@ బ్లాగు ఓనరి మొగుడు గారూ, బ్లాగుని వొదిలే ప్రశ్నే లేదు. “



**************


"ఎలా ఉంది అయ్యగారూ, అమ్మగారి బ్లాగు.”

"బ్లాగు పచ్చబడింది, నాకూ పచ్చనోట్లు వొస్తున్నాయి. “

"అంతే అయ్య గారూ, మనం ముగ్గు వేశామంటే తిరుగుండదు. ఏంటీ ఇలా వొచ్చారు? ఇంకెవరికైనా వెయ్యాల్నా ముగ్గులు? " మంత్రాల మర్రి,

విషయం చెప్పి సుబ్బు తన కష్టం వెళ్ళబోసుకున్నాడు.

"అమ్మగారు చెప్పినట్టు మీరుకూడా బ్లాగు పెట్టుకోండి సార్. డిస్కౌంట్ లో ముగ్గేస్తా.”


" డిస్కౌంట్ నాకెందుకూ? కొత్తగా 'కోటికే కుటుంబ ఆరోగ్యం' అనే కార్డు పెట్టా. దాంట్లో నీకే ఎంతో కొంత పెర్సెంటేజీ ఇస్తా. ఆవిడ బ్లాగు మూత పడేలా ముగ్గెయ్యి సామీ. “


"ఈ మధ్య బ్లాగులోళ్ళందరూ నా దగ్గరకే వస్తున్నారు. డబ్బు సమస్య కాదు, కాని, మా అయ్య బ్లాగు పెరుగుడు ముగ్గులే నేర్పాడు. విరుగుడు ముగ్గులు నేర్చుకోబోయే టైం కి పోయాడు. చేతా వాతా కాని ముగ్గులేస్తే నాకే కొడుతుంది. పెళ్ళాం బిడ్డలు లేక పోయినా బ్లాగు చూసుకుని బతుకుతున్నాను. నా బ్లాగు కొట్టకండి అయ్యా.”

"ఏదో ఒక మార్గం చెప్పుమరి, మర్రీ "

"ఒక పని చెయ్యొచ్చు. నేనో రిఫరల్ లెటరు ఇస్తాను నా స్నేహితుడుకి.”

"ఏంటీ నువ్వు కూడా రిఫరల్ ..”

"ఏదో మీ డాక్టర్లు ఆడుకుంటారే ఎముకలోడు, నరాలోడి దగ్గరకీ, వాడేమో ఫిజియోథెరపి అనీ ,అట్టాగే మేమూ, మీరంటే గొప్పోళ్ళు, మీది ఫుట్ బాలాట, మాదేముంది సార్ షటిలేగా, వాడికి నేనూ, నాకు వాడూ..”

"సర్లే సర్లే...అవ్వన్నీ తవ్వకు, విషయానికి రా"

" అమ్మ గారు ఇంత గట్టిగా బ్లాగు పట్టుకు కూర్చున్నారంటే దాని మూలాలు ఎక్కడో గత జన్మలలో ఇరుక్కుని వుంటాయి. నా స్నేహితుడు. గత జన్మల మీద రీసెర్చ్ చేసి ఇప్పుడు టివి ముందు కూర్చుని మనుషుల్ని వెనక్కి తీసుకెళ్తున్నాడు. వాడి దగ్గరకెళ్ళండి. ఏమైనా ప్రయోజనముండొచ్చు.”

ఎప్పుడెళ్ళను?”

"వెళ్ళబోయే ముందు మీరో పని చెయ్యండి"


************

 మా ఇంటిల్లిపాది, రోజూ మీ బ్లాగు చూడకుండా అన్నం తినం, పప్పేసుకోం.మీరు గత జన్మలో కవయిత్రి మొల్ల అయ్యుంటారని మా ఆవిడా, కాదూ గార్గీ అని మా అమ్మా, మైత్రేయి అని మా చెల్లీ, కాదు కాదూ ఆవిడ అపర సరస్వతీ దేవి అవతారమని నేనూ తెగ కొట్టుకుంటూ ఉన్నాము. మేము చచ్చేలోగా మాలో ఎవరు కరెక్టో చెప్పండి. మీ జవాబు కోసం .. అఙాత మరియు ఫామిలీ


" @ అఙాత మరియు ఫామిలీ, ధన్య వాదాలు. నేను కూడా అదే అనుకుంటాను . గార్గీ, మైత్రేయి లాగా నేను పూర్వజన్మ లో ఎవరినో తెలుసుకోవాలని అనిపిస్తూ వుంటుంది.”

వెదుకుతున్న లింక్ .. విండో లోనే.

**********

గాలరీ లో వంద మంది ప్రేక్షకులు , ఓ పాతికమంది టివి మనుషులు, ఓ పది మంది చుట్టాలు. ఫోకస్ లైట్లు , కెమేరాలు మొహం మీద జూమ్ చేస్తూ ఉండగా, చాలా తేలికగా నాలుగు నిముషాలలో లక్షల సంవత్సరాల వెనక్కి తీసుకెళ్ళాడు.

ఎక్కడో భోజరాజు కాలం దగ్గర ... ఆగింది.

"అదిగో కాళిదాసు, రాస్తున్నాడు. నేను వింజామర వీస్తున్నాను.

రాస్తూ రాస్తూ ఆలోచన తట్టక వ్యాహ్యాళి కి పోయాడు.

నేను తీసుకున్నాను ఘంటం. రాయలేక వొదిలేసినదంతా పూర్తిచేశాను.

వచ్చి చూసుకున్నాడు. పూర్తి చేయబడ్డ కావ్యం చూసి అంతా కాళీ మహాత్యం అంటున్నాడే.

అయ్యో నేను ఘోస్టునా?

నా ప్రఙాపాటవాలకు గుర్తింపు ఎప్పుడు దొరుకుతుందో? “

ఏడుస్తూ సుబ్బు భార్య.

గత జన్మల డాక్టరు ఏవో సజెషన్స్ ఇస్తున్నాడు.



"చాల థాంక్స్, నన్నే కాదు, నా పేషంట్లనీ, వాళ్ళ కుటుంబాలనీ రక్షించారు." సుబ్బు కళ్ళనీళ్ళ్ళు తుడుచుకుంటూ


*********



సుబ్బు వాళ్ళ అమ్మ వొచ్చి దగ్గర్లో కూర్చుంది.


"ఒరేయ్ అబ్బాయ్, నా కడుపులో ఎప్పట్నుండో ఒక మాట ఉందిరా. కాపురానికొచ్చిన దగ్గర్నుండీ, నీ పెళ్ళాం చేసిన చుప్పనాతి పనులు, కుళ్ళు వేషాలు ఎవరితోనైనా చెప్పుకోవాలని. నువ్వా తీరిక లేని సన్నాసివి. నీ బిడ్డ కి నోరు తప్ప చెవులు లేవు. అందుకని, బజారెళ్ళి మంచిది చూసి నాక్కూడా ఓ బ్లాగు కొనుక్కు రారా.....అదే చేత్తో, నేను చెప్పేది రాసుకుని , కంపూపర్ లో ఎక్కించడానికి ఓ నరుసు పిల్లని ఇంటికి పంపు. కోడల్ని కూడలిలో కడిగేస్తా”

You too, Brutus?

దబ్బు మని సుబ్బు.


********


"నేనెక్కడున్నాను? నేనెవరిని? భోజరాజు నా? “ నీళ్ళు చల్లిన తర్వాత సుబ్బు లేచి అయోమయంగా అడిగాడు.


"కాదు సుబ్బ రాజువి. వెర్రి వేషాలెయ్యకుండా, లే, లేచి హాస్పటల్ కి పోయి నాలుగు కోట్లు కొట్టుకురా.గంజి కాస్తాను”


*********

సుబ్బు- ఆవిడ- బ్లాగు


చదివే ముందు: బొత్తిగా ఏడుపుగొట్టు బ్లాగు కింద తయారయ్యిందని అనిపించి ఇది అర్జంటుగా రాశాను. దీనిలో కనపడే వ్యంగం, హాస్యం ( ఏమైనా ఉంటే)  అంతా నా బ్లాగు గురించే. ఇతర బ్లాగు మిత్రులు, సీనియర్లు అపార్ధం చేసుకోవద్దని మనవి





సుబ్బు బావ మరిది వొచ్చాడు. వాడన్నా, వాడి వాగుడన్నా..

"అబ్బ మా బాసెంత దేవుడు బావా?”


"ఫలానా డాక్టరెంత మంచోడు బావా, అన్నీ తినమంటూనే లావు తగ్గిస్తాడు.”

ఏం తగ్గాడు శుంఠ.


"తెలంగాణా శకుంతల ఏంటి బావా అంత చక్కగా నవ్వుతుందీ? ప్రాణాలు పోతాయనుకో.”


ఆవిణ్ణోసారి తీసుకొచ్చి నవ్విస్తే సరి.


"మా ఇంటి ఓనరు భలే పంక్చువల్ బావా, నెలయ్యేసరికి ఠంచనుగా వసూలు కొస్తాడు.”


"ప్రకాష్ రాజేంటి బావా అంత అందంగా వుంటాడు.”


బోరు వెధవ! ఒక్క నెగటివ్ స్టేట్ మెంట్ కూడా ఉండదు.


"నాక్కోయే మాంగారికెంత నాలెడ్జ్ అనుకున్నావ్ బావా? వికి పీడియా అనుకో.”


'ఒరేయ్, నిన్నుకత్తితో పొడిచి జైలు కెళ్తా' అనుకున్నాడు సుబ్బు.


'నీ కసి ఎంత బాగుంది బావా? కత్తెంత పదును బావా.'అంటాడేమో


"అది సరేరా? పెళ్ళి చూపుల పనేమయ్యిందీ?” సుబ్బు భార్య అడిగింది.

"ఆ పని మీదే వొచ్చా. బ్లాగూ వాకిలీ లేని వాణ్ణని వాళ్ళు వెనాకాడుతున్నారు.”

"మా అక్కకుందీ ఓ బ్లాగు అని చెప్పకపోయావురా?”

" నీకంటూ ఒకటుండాలిగా అన్నారక్కా, నాకెలాగైనా ఓ బ్లాగు కావాలి అర్జెంటుగా.”


ఎంతో సులువురా, కానీకి కొన్ని అర్హతలుండాలి

"మొదటిది, నిన్ను నువ్వు గొప్ప మేధావి వనుకోవాలి, పక్కన వాడికన్నా తేడా అని బాగా నమ్మాలి.”

"అనుకోవటమేంటక్కా, నిజమేగా?”

"ఫర్లేదురా ఏమో అనుకున్నాను. బాగానే అల్లుకు పోతున్నావు.”


తర్వాత కళ్ళ కలక వొచ్చినట్టు నీ కళ్ళకి బ్లాగు దృష్టి రావాలి. ఏ చెత్త చూసినా నీ బ్లాగు హృదయం స్పందించాలి. బ్లాగు రాయడానికి అందులో ఏం సరుకుందో అని కెలికి వెదకాలి.

ఇప్పుడు చూడు ఆ డోర్ మాట్.

'ఓసీ డోర్ మాటు

ఎక్కడైనా నీకొకటే చోటు

లోకువంది బాటా బూటు

నీ లైఫంతా ఒకటే పోటు'

ఆశువుగా అక్క పద్యం చెప్పింది.

దాన్నో ఫోటో తీయి. బ్లాగులో పెట్టేయ్




పక్కింటాయన వొచ్చాడు.

"డాక్టరు గారూ, వారం నుండీ జలుబు.”

" నేను కార్డియాలజిస్టుని " సుబ్బుకి అహం దెబ్బ .

" నేను చెప్పలేదుటండీ, అన్నయ్య గారికి గుండె మందులు తప్ప జలుబు మందులు రావనీ.” వాళ్ళావిడ.

ఇంకా దెబ్బ.

లోపలికెళ్ళి ఏవో మందులు ఇచ్చి పంపించేలోపల ఆయన తన జలుబు పురాణం చెబుతూనే ఉన్నాడు.

ఆయన వెళ్ళగానే అక్క కళ్ళెగరేసింది.

"ఏంటక్కా? “తమ్ముడు

"తెరువు, బ్లాగు కన్ను.

వాడేం చెప్పాడు,

బావేం అన్నాడు,

మధ్యలో ఆవిడేం అంది,

మనింటో ఎన్ని టిష్యూలు వాడాడు, వాడి ముక్కెంత కందింది.

ఆ విధంగా రాసేసుకుంటూ పోవాలన్న మాట. "పక్కింటాయనా-జలుబు, ఒక విశ్లేషణ" అని పేరు పెట్టావనుకో అయిపోయే!

ఏదీ? ఇప్పుడు నీకో టాస్క్

అని మూలనున్న బూజు ని చూపెట్టి ఏమైనా చెప్పగలవా?” అంది.

వాడు కూడా ఆలోచిస్తూ,

“'మూలనున్న బూజూ

తుడవాలి రోజూ

ఇంటి శుభ్రతే నా క్రేజూ'

తర్వాతేంటో రావడం లేదక్కా "

" ఇలాంటప్పుడే మనం మన మేధావి బుర్ర వాడాలి.”

"ఏం తోచనప్పుడు పాఠకుల్ని ఇరికించాలి. నాలుగో పాదం వచ్చే వారం లోగా పూరించండీ అని వొదిలెయ్యాలి. తరవాత వాళ్ళే బుర్రలు బద్దలు కొట్టుకు చచ్చి ఏదో ఒకటి రాస్తారు. వాళ్ళ లైన్ కలిపి ఒక ప్రశంస మొహాన పడెయ్యాలి.”



"ఫలానా రావు గారు మీ పూరణ బాగానే ఉంది. ఇంకా ప్రయత్నించండీ వృద్ధిలోకి వొస్తారు" అని.

ప్రాస కోసం ఏమైనా చేస్తాం త్యాగం అనుకుంటూ, అక్కా తమ్ముళ్ళు బ్లాగు టాపిక్కులతో ఇంటి బూజు దులిపారు.

సుబ్బు హాస్పిటల్ కి బయలుదేరాడు.

పెళ్ళాం తో చెపుదామని బాల్కనీ లోకి వెళ్ళాడు.

ఇద్దరూ బ్లాగు పైత్యంతో కొట్టుకు పోతూ

' అదిగదిగో చింతాకు

పప్పులో వేద్దాం చిగురాకు

అదంటే ఎంతో ఇష్టం నాకు

పంపేదా ఓ గిన్నెడు మీకు.'




"ఏమేవ్ , నేను హాస్పటల్ కి పోయొస్తా"

బావ భలే తాపీ మనిషక్కా, ఎంచక్కా బాగా లేటుగా వెళ్తున్నావే బావా "

'ఒరేయ్ పాజిటివ్ బామ్మర్దీ, ఎప్పుడో నిన్ను..'

"ఏం చెయ్యనోయ్. ఈ మధ్య ప్రాక్టీస్ బాగా డల్ అయ్యింది.”

" ఏమండీ, "అర లక్షకే ఆరోగ్యం" కార్డులో నా బ్లాగు చదివి కామెంటు రాసిన వాడికి 5% రాయితీ పెట్టమన్నాను. ఒక్కడూ రాయటం లేదే?”

"కామెంటు పెట్టేవరకూ వాడు బతికి ఉండాలా? నీ టపాలకు, ఠపామని టపా కట్టేస్తున్నారు.”

" ఇదివరకే నయం , ఉన్న రోగాన్ని కన్న బిడ్డ లాగా సాకి, పెంచి పెద్ద చేసి, అపురూపంగా చూసుకునేవాణ్ణి. నీ బ్లాగు వాగులో నా ప్రాక్టీసు కొట్టుకు పోయేట్టుంది.”





*********


"మీకే ఫోన్"

"ఎవరే ఇంత పొద్దున్నే?”

ఫోన్ సుబ్బు మీద విసిరేసి మూతి వొంకర్లు తిప్పుతూ

ఒహో మా అమ్మా

"అమ్మా? బాగున్నావా?" పాండురంగ మహాత్మ్యం లో తప్పు తెలుసుకున్న ఎన్టి ఆర్ లా

“.......”

"నీ మనవడా? ఈ మధ్య చిక్కాడే, నెలకు 10 కేజీల చొప్పున పెరిగేవాడు ఈ నెల 5 కేజీలే పెరిగాడు.

నీ మీద బెంగేమో.”

“...........”


"దాని బొంద దాని బోడి పర్మిషనెందుకు నువ్వు రావడానికి. నీ కిష్టమైనప్పుడు రా. ఇష్టమైనప్పుడు వెళ్ళు.”


"ఏమేవ్"

"వింటూనే ఉన్నా, నాది బోడి పర్మిషన్"

"అదికాదే, మా అమ్మ రావాలి, నీ బ్లాగు చూసి కోడలి గొప్పతనం ఇప్పటికైనా తెలుసుకుంటుందనీ....”


......ఇంకొంచం రొండో పార్ట్ లో

మూసిన తలుపు



రామం ని చూడగానే ఆమె తలుపు దభాలున పెద్ద చప్పుడు తో మూస్తుంది. నేనేమీ తప్పుగా చూడలేదే ఆమె వంక అనుకున్నాడు. రోజూ ఏమిటీ తలుపు దెబ్బలు. లోపలకెళ్ళి అద్దం లో చూసుకున్నాడు. కళ్ళలో ఏమీ మురికి కనపడటం లేదే.

రామం వొచ్చే సమయానికి, చేతుల్లేని నైటీ వేసుకుని, కామన్ కారిడార్ లో తిరుగుతూ ఉంటుంది. ఐ పాడ్ తాలూకు హెడ్ ఫోన్స్ చెవుల్లో దూర్చుకుని. వొంకర్ల జుట్టు,అక్కరలేనంత కొబ్బరినూనె , నీళ్ళు కారుతూ, చివర్న చిన్న ముడి. అప్పటికీ తలొంచుకునే ఫ్లాట్ తలుపు తాళం తీస్తాడు. ఈ లోపలే పరుగులాంటి నడకతో లోపలికెళ్ళి తలుపు మూస్తుంది పక్క ఫ్లాట్ మళయాళీ ఇల్లాలు.

ఎదురుగా ఉన్న ఫ్లాట్ లో జేన్ ఉంటుంది.

జేన్ ఖరీదైన వజ్రాల షాపులో సేల్స్ గర్ల్. కాబోయే భార్యకు వజ్రపుటుంగరం గిఫ్ట్ గా కొందామని వెళితే జేన్ కనిపించింది అక్కడ. అంతవరకు రామం కి తెలియదు జేన్ ఏం పని చేస్తుందో. ఓపికగా అన్ని డిజైన్లు చూపిస్తూ, వివరిస్తూ....ఎంత చక్కటి ప్రొఫెషనల్.

కోపం రాదా దేనికీ? రామం కి సిగ్గుగా అనిపించింది. తన కింద పని చేసే వాళ్ళతో మొరటుగా ప్రవర్తించిన సంఘటనలు గుర్తొచ్చి.

అందమైన బొమ్మలకు నగలు తగిలించి వుంటాయి. బొమ్మలు తుడవడానికి లోపల పెడితే, వాటికి బదులు జేన్ ని నుంచో బెట్టొచ్చు. బొమ్మకి మాదిరిగా ఆ చెక్కిళ్ళు అంత బాగుంటాయే? పెదవులకి రోజుకో రంగు లిప్ స్టిక్ లేత గులాబి, లేత ఎరుపు . కానీ చిరునవ్వే అలంకారం. రామాన్ని చూడగానే చిరునవ్వు వత్తి పెద్దది చేస్తుంది. ఇంగ్లీషులో నే పరామర్శలు.


రామం కి వేళా పాళా లేని ఉద్యోగం.ఓ రోజు కంపెనీ లో ఏదో గొడవ. అంతా సరిఅయ్యే వరకు ఉండి వస్తే చాలా టైం అయ్యింది. వొండుకుని తినే ఓపిక లేదు. వంటింట్లోకి వెళ్ళాడు. ఏమైనా తింటానికి దొరుకుతుందేమోనని. కంపెనీ వాడు ఐరావతమంత ఫ్రిజ్ ఇచ్చాడు. వారానికి ఎవరో ఒకరు వచ్చి దాన్నిండా ఏమిటేమిటో సర్ది వెళ్తారు. చూస్తే తినగలిగినవి ఏమీ ఉండదు. మాంసాహార మార్చురీ లాగా.

తలుపు చప్పుడయ్యింది.

జేన్

ఏదో బౌల్ కి అల్యూమినియం ఫాయిల్ చుట్టిచేతుల్లో పెట్టి, నవ్వుతూ ఇది నీకోసమే అని చెప్పింది.  థాంక్స్ చెప్పడం కూడా మరిచి పోయి ఆ గిన్నె అందుకుని లోపలికి వెళ్ళబోతూ వెనక్కి తిరిగి జేన్ వంక చూశాడు. దయగా చిరునవ్వు. రామం లోపలికి వచ్చి తలుపు మూయబోతుండగా మళ్ళీ మళయాళం తలుపు ధనా మని చప్పుడయ్యింది.


**********


నాలుగు రోజులు సెలవు. జ్వరం.

పడుకునే ఉన్నాడు రామం

లోపల ఎడారిలాగా ఉంది. మంచి నీళ్ళు తాగితే బాగుంటుంది.

తలుపు చప్పుడైతే తీశాడు.

జేన్

నిన్నా ఇవాళ డ్యూటి కి వెళ్ళినట్లు అనిపించకపోతే ఏమిటో కనుక్కోవడానికి వచ్చానంది

వాలకం చూసి అడిగింది 'ఏమయ్యింది' అని.

రామం ఏం లేదు అని చెప్తే నమ్మకుండా నుదిటి మీద చెయ్యి పెట్టి చూసింది.

లోపలికి వచ్చి, ఇల్లంతా సర్ది, మందు బిళ్ళ తెచ్చింది. వేసుకుంటే ఏవో పిచ్చి కలలు, వళ్ళు చల్లగా అయ్యి తర్వాత నిద్ర వొచ్చింది.

రామం లేచేసరికి,తేలికగా, నీరసంగా,

ఏమిటో గంజి లాంటి సూపు బెడ్ పక్కనే టేబిల్ మీద.

అబ్బ గంజి కాదు, అమృతం.

********

కింద లిఫ్ట్ లో స్టూడెంట్ కుర్రాడు నీళ్ళు తెచ్చుకుంటూ " ఇవ్వాళ పైనున్న నీళ్ళ టేంక్ కడిగారు" అన్నాడు

అమ్మో నీళ్ళు లేక పోతే ఎలా?

ఇంటికెళ్ళే సరికి ఫ్లాట్ బయట ఓ పెద్ద బకెట్ నీళ్ళు. అంతకు మించిన బహుమతి రామం అందుకోలేదు ఎప్పుడూ.

ఏమిటీ ఎందుకిలా సహాయం చేస్తుందీ చక్కటి అమ్మాయి.


కారిడార్ లో తిరుగుతూ మళయాళీ ఇల్లాలు ఫోన్ లో మాట్టాడుతోంది.

"అవన్ అవళొదు ఎప్పూరం సంసారిక్కుం"

"ఎనిక్కు ఈ కార్యంగళ్ ఇష్టమల్ల.”



*********



రాత్రి ఎందుకో మెలుకువ వచ్చింది.

మామూలుగా ఆ టైం కి ఎప్పుడూ రాదే

నిద్ర పట్టక పక్క మీద అటూ ఇటూ దొర్లుతున్నాడు రామం.

బయట ఎవరో ఏడుస్తున్నారు. అందుకేనా మెలకువ వచ్చింది?

ఒక్క క్షణం లో లేచి తలుపు నెమ్మదిగా తీసి విన్నాడు.

జేన్ ఎవరితోనో ఫోన్ లో మాట్టాడుతున్నట్టుంది.

వెక్కిళ్ళు, గొంతు నిండా ఏడుపు నింపుకుని బతిమాలుతూ ...

మధ్యలో పెద్దగా అరుపు . ఏదో నేల కేసి కొట్టిన శబ్దం. వెంటనే బిగ్గరగా ఏడుస్తున్న శబ్దాలు.

లోపలకొచ్చి తలుపు మూశాడు. బెడ్ మీద కూర్చున్నాడు.

మూడు గంటలు గడిచిందేమో!

తెల్లవారుతూ ఉన్నా ఇంకా చీకటి పోలేదు.

కప్పు వంక చూస్తూ పడుకున్నాడు.

లేచి డ్యూటి కి తయారయ్యి ఫ్లాట్ బయటకొచ్చి లాక్ చేస్తుంటే అదే సమయానికి జేన్ కూడా తన ఫ్లాట్ బయట.

ఉద్యోగానికి వెళ్తుందనుకుంటా.

కళ్ళు కలపడానికి బెరుకుగా అనిపించి రామం షూ రేక్ లో బూట్లు వెదుకుతున్నట్టు నటిస్తున్నాడు.

జేన్ దగ్గరకొచ్చింది.

"ఎలాఉంది ఆరోగ్యం?" అదే చిరునవ్వు.

రాత్రి ఆనవాళ్ళకోసం చూశాడు.

చిరునవ్వు తెరలో ఏమీ కనపడ లేదు.

రోజూ రాత్రి పూట అదే సమయానికి మెలుకువ వస్తుంది రామానికి ఎవరో అలారం సెట్ చేసినట్టు.

అదే సమయానికి ఎందుకు ఫోన్ లో మాట్లాడుతుందీ. అవతలి మనిషి ఏ దేశం లో ఉంటాడో?

జేన్ కి ఏమవుతాడు? భర్తా? కాబోయే వాడా? అదృష్టవంతుడే? ఏం అదృష్టం? ఏ ధైర్యంతో ముట్టుకోగలడు ఈ మచ్చ లేని చెక్కిళ్ళని.

ఎందుకింత ఏడిపిస్తాడు? జేన్ వాణ్ణి వొదిలేస్తే బాగుణ్ణు.

చలం అనుసూయ. ఎలా వొదిలేస్తుంది.

ఆపుడపుడు నవ్వుతూనే మాటలు వినబడతాయి. కానీ ఎక్కువసార్లు ఘర్షణ పడుతున్నట్టే.

ఓ రోజైతే మరీ పెద్దగా గొడవ వినిపిస్తుంది.

తలుపు తీసే ధైర్యం రాలేదు. తన తలుపు వద్దే తచ్చాడి నేల మీద కూర్చున్నాడు తెల్లారే వరకు. రేపు పొద్దున్న జేన్ ను చూస్తానో లేదో అని సందేహపడుతూ. ఇంటి పై కప్పు వంక చూశాడు. అమ్మయ్య కొక్కాలు ఏవీ లేవు మనసు స్థిమిత పడింది. అదొక్కటేనా మార్గం. మళ్ళీ దిగులు

ఒక్క సారి బయటికెళ్ళి, జేన్ ఫ్లాట్ తలుపు తట్టి , క్షేమం కనుక్కుని జాగ్రత్తలు చెప్తే , వాణ్ణి వొదిలించుకో అని సలహా ఇస్తే..

జేన్ చిరునవ్వు గుర్తొచ్చిఆగిపోయాడు. చిరునవ్వు లో హెచ్చరిక, దూరంగా ఉండమని గట్టి శాసనం .

*********

మెయిన్ బ్రాంచ్ కి బదిలీ అయ్యింది.

ఇవ్వాళే ప్రయాణం.

సర్ది ఉన్న సామానంతా ఎప్పుడో మేనేజర్ తీసుకెళ్ళాడు. రామం వెళ్ళటమే ఇక..

'జేన్ ని చూసి వెళ్ళాలి' అనుకుని చూస్తున్నాడు

ఇంతలో మళయాళి ఆవిడకు చెప్దామని పక్క ఫ్లాట్ వైపు అడుగులు వేశాడు.

తలుపు తడితే వొచ్చి తీసింది.

"నేను , ఇవ్వాళ , చివరి సారి ... " తలుపు మొహం మీదే ధనామంది.

సరి, ఈ కొబ్బరి కాయలో నీళ్ళు పోయలేం అనుకుని వెనక్కి తిరిగాడు.



జేన్,

అదే చిరునవ్వు

"కింద సామాను చూశాను ఏమిటీ?” అడిగింది.

"ట్రాన్స్ ఫర్" అని ఇంగ్లీషులో చెప్పాడు.


ఆ నవ్వులో ఏదో అనుమానం నిన్ను నువ్వు జాగ్రత్తగా చూసుకోగలవా? అన్నట్టు.

కారు వరకు వచ్చింది.

చేతులు పట్టుకుంది" జాగ్రత్త" అంటూ.


" జేన్,ఎప్పుడూ ఏడవకు , నువ్వు సంతోషం గా ఉండాలి ఎప్పుడూ , ఏడవకు" జేన్ తో అంటున్నాడు తెలుగులో.

ఇంగ్లీషులో చెప్పే ధైర్యం ఉందా?

అది సరే, ఆమెని ఏడవద్దని చెప్తూ, అతనేంటీ..?