నిన్ను నిన్నుగా -6

వెంటనే డాక్టర్ ను పిలిపించాడు.

ఆమె ప్రెజెంటేషన్ కు వెళ్ళాల్సిన అవసరం గురించి చెప్పాడు.

"మురళీ, ఇలా ప్రెజెంటేషన్ ఉందని నిన్న నాతో ఓ మాట కూడా అనలేదే. ఆమె ఇప్పుడప్పుడే నిద్రలేచే అవకాశం లేదు. మధ్యాహ్నానికి మెలుకువ వస్తుంది కానీ, నిన్నంతా ఆహారం లేదు, దానికి తోడు ఇంజెక్షన్ ఎఫెక్ట్ వల్ల ఎక్కువ సేపు స్టేజ్ మీద నిలబడలేక పోవొచ్చు.  కనీసం గంటైనా ఉండదూ. స్పీచ్ మధ్యలో కళ్ళు తిరిగితే బాగోదుకదా. ఆమె ప్రెజెంటేషన్ మానేస్తే బెటర్. " సలహా ఇచ్చాడు.

"కనీసం కూర్చోగలదా?”

"కూర్చోగలదు. కానీ నిల్చుని చెయ్యలేదేమోనని నాడౌట్" అన్నాడు డాక్టర్.

అయితే పర్వాలేదు

ఆ తర్వాత అనూ వాళ్ళ బాస్ తో ఫోన్ లో మాట్లాడాడు. చిన్న ప్రాబ్లెం వచ్చిందనీ తను కాన్ఫరెన్స్ జరిగే చోటుకు వస్తున్నాననీ చెప్పాడు.

విషయం క్లుప్తంగా చెప్పి, సర్, మీరు సహాయం చేయాలి. ఎలాగైనా అనూ ప్రెజెంటేషన్ మధ్యాహ్నానికి పోస్ట్ పోన్ అయేట్టు చూడమన్నాడు. కొంత మంది గెస్ట్ స్పీకర్స్ తో స్వయంగా మాట్లాడి వాళ్ళు ముందు మాట్లాడేందుకు ఒప్పించాడు. ఆమెకు లంచ్ తర్వాత టైం కేటాయించారు.

" అనూ రాగలదా మురళీ?” అడిగాడు బాస్ .

"చూస్తాను సర్." ఆయనకు చాలా కంగారు గా ఉంది చివరి నిముషం లో అనూకి వంట్లో బాగోక పోవడం.

"ఒక వేళ ఆమె రాలేకపోతే?"

"Virtual presentation ఏర్పాటు చేస్తాను Skype ద్వారా."

"అంటే ఎలా?"

"తను రూం లోనే కూర్చుని, Skype ద్వారా ప్రెజెంటేషన్ ఇస్తుంది. ఆడియన్స్ తో interactionఅంతా మామూలుగానే ఉంటుంది. కాకపోతే అనూ స్టేజ్ మీద కాకుండా స్క్రీన్ మీద ఉంటుంది. అదే తేడా" అని వివరించి అక్కడ కాన్ఫరెన్స్ తాలూకు టెక్నికల్ టీం తో మాట్లాడి అన్నీ సిద్ధం చేశాడు.

అనూ లేచేసరికి పదకొండు అవుతూ ఉంది. కర్టెన్లు వేసేసి, రూం లో టైం సూచించే గడియారాలు, లాప్ టాప్ , మొబైల్స్ అన్నీ ఏడింటికి సెట్ చేసి ఉంచాడు.

బయటికొచ్చి చూసింది. మురళి బయటే వెయిట్ చేస్తూ కనిపించాడు.

"మురళీ టైమెంతయింది." అడిగింది.

"ఇంకా చాలా టైముంది. రెడీ అవుతావా?" అన్నాడు.

నర్స్ సహాయంతో తయారయింది.

"ఏవిటో వళ్ళు తూలుతోంది మురళీ, ఇలా అయితే ఎలా?” అంది.

"అనూ, ఒక విషయం. డాక్టర్ చిన్న ప్రాబ్లెం చెప్పారు. బిపి తక్కువగా ఉన్నందువల్ల స్టేజ్ మీద ప్రెజెంటేషన్ ఇబ్బంది అవుతుందనీ, ఎక్కువ టైం నిల్చోడం సాధ్యపడదనీ అన్నారు. గంట ప్రెజెంటేషన్ కాబట్టి " virtual presentation అరేంజ్ చేశాను.”

"అదెలా.?”

"ఆడియన్స్ తో interaction మామూలుగానే చెయ్యొచ్చు. అంతా రెడీగా ఉంది."

నిరాశగా కూర్చుంది. "ఇలా నేనెప్పుడూ చెయ్యలేదు మురళీ.”

" అక్కడ చెప్పినా ఇక్కడ కెమెరా ముందు చెప్పినా ఏం తేడా ఉండదు అనూ. ఇదే బెటర్, అలిసిపోకుండా ఇంకా బాగా చెప్పగలవు. టెన్షన్ పడకుండా కూర్చో" అని

బెడ్ మీద వెనక దిండు కానించి కూర్చో బెట్టాడు. ఆమె ఎదురుగా పేషంట్స్ ఆహారం తీసుకునే టేబిల్ బెడ్ మీదికొచ్చే విదంగా అమర్చి, దాని మీద ఆమె లాప్ టాప్ నుంచి, ద్వారా ప్రెజెంటేషన్ కు సిద్ధం చేశాడు.

ముందుగా, బాస్ వచ్చి, తమ సీనియర్ ఎక్జెక్యూటివ్ అనుపమకు ఆరోగ్యం సహకరించకపోవడం వల్ల virtual presentation ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉందనీ గెస్ట్స్ అంతా సహకరించాలనీ రిక్వెస్ట్ చేశాడు.

అనూ స్క్రీన్ మీద కనిపిస్తూ, తను బాగానే ఉందనీ దయచేసి తన ఆరోగ్యం మీద కన్నా, తను చెప్పే విషయాలపై శ్రద్ధపెట్టమనీ కోరింది.

నెమ్మదిగా తొందరపాటు లేకుండా మొదలైంది ఆమె ఉపన్యాసం. ఆమె, తన రూం లో బెడ్ మీద కూర్చున్న విషయం, స్పీచ్ మొదలైన కొన్ని నిముషాల్లోనే మర్చిపోయింది. ఆత్మవిశ్వాసం నిండిన కంఠంతో ఆమె మాట్లాడుతూ ఉంటే, సంస్థ మీద ఆమెకున్న ప్రేమ, సబ్జెక్ట్ మీద ఉన్న అధికారం, తన ఉద్యోగం పట్ల నిజాయితీ అన్నీ కలిసి వినేవాళ్ళను మంత్రముగ్ధుల్ని చేశాయి.

కమ్యూనికేషన్ స్కిల్స్ లో తనకున్న అనుభవాన్ని కనబరుస్తూ ఉపన్యాసం ఏకపక్షంగా కాకుండా ప్రతి సారీ ఆడియన్స్ తో communicate చేస్తూ సహజంగా సాగించింది. ముప్పావుగంట గడిచిందని వినేవాళ్ళెవరూ గుర్తించలేనంతగా లెక్చర్ హాల్ లో తన ఎనర్జీతో నింపేసింది. మధ్య మధ్యలో సభికులతో interact అవుతూ, తనదైన శైలిలో చిన్న చమత్కారాలతో వాళ్ళ కాన్సంట్రేషన్ ఎటూ మళ్ళకుండా చూసింది.

ఆమెలో ఆమెలో ఆవేశం, కోపం తప్ప వేరే కోణం చూడని మురళికి అంతా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. అనూ సామర్ధ్యం వినడమే తప్ప కళ్ళారా చూడని మురళి, ఆమె పెర్ఫార్మెన్స్ లైవ్ లో చూసి అతను అప్పటికప్పుడు ఆమె అభిమాని అయ్యాడు.. ఎదుటివారికి ఏ విషయమైనా అర్ధం అయేలా చెప్పగలనని అతనికి అతనికెక్కడో ఒక గర్వం ఉండేది. ఆమె ప్రెజెంటేషన్ శైలికి ముగ్ధుడై మనసులోనే ఓటమిని ఒప్పుకున్నాడు.

లెక్చర్ అయిన తర్వాత గెస్ట్ లందరూ అడిగిన ప్రశ్నలకు ఆమె జవాబులలో ఆమె కనబరచిన spontaneity, authenticity కు అందరూ ముచ్చట పడ్డారు.

అంతా అయిన తర్వాత, అనారోగ్యం తో కూడా వృత్తికి ఆమె ఇచ్చిన గౌరవానికి, ఒక అసాధారణమైన ఉపన్యాసం విన్న ఆనందంతో హాల్లో ఉన్న శ్రోతలందరూ నిల్చుని చప్పట్లతో ఆమెను అభినందించారు మురళితో సహా.

ఆమెనే చూస్తున్న మురళి కి కళ్ళు తడి అయ్యాయి.

కెమేరా ఆఫ్ అయిన తర్వాత మంచి నీళ్ళ బాటిల్ ఇచ్చాడు. ఆమె తాగిన తర్వాత అతని వంక చూసింది. సాధించిన విజయానికి అభినందించడానికి అతనే దగ్గరకొస్తాడని ఎదురు చూసింది.

ఆమెను కౌగలించుకోమని, నుదిటి మీద జుట్టు చేత్తో వెనక్కి దువ్వి ముద్దు పెట్టుకోమనీ మనసు తొందర చేసింది. సుడిగాలిలా మెలిపెడుతున్న కోరికను అణుచుకుని, రూం లో ఉండటం అంత క్షేమం కాదని బయటకొచ్చి నుంచున్నాడు.

ఆమె కూడా లేచి బయటికొచ్చింది. కాలి బాట పై ఆర్చ్ లా అమర్చిన పూల తీగెల పందిళ్ళ కింద నడుస్తూ.

"కంగ్రాట్స్ అనూ, బాగా చేశావు . "

" థాంక్స్ , థాంక్యూ" అంది.

"థాంక్స్ అక్కర్లేదు అనూ. ఆ మాత్రం నన్ను చేయనిచ్చావు. నాకదే చాలు.”

"కానీ నేను నీకు ఋణపడి ఉండాలని అనుకోవడం లేదు. ఏదోలా తీర్చేస్తాను. చెప్పు నీకేం కావాలో అంటే , బుక్స్, గిఫ్ట్స్ లేదా ఏవైనా అలాంటివి" అడిగింది.

ఆమెలో మళ్ళీ చిన్ననాటి అనూ కనిపించి నవ్వాడు.

" ఏదిచ్చినా సరే డబ్బుతో కొనకూడదు.”

" అంటే?”

ఇద్దరి కళ్ళు కాసేపు చిక్కుబడి విడిపోయాయి.

" ఏమో నువ్వే ఆలోచించు. తెలివైన దానివి. బై " అంటూ వెనుదిరిగాడు.

ఈ సారి ఆమె అనుమతి తోనే ఆమె చేయి ముందుకు వచ్చి అతని చేతి స్పర్శ కోసం చూసింది. అతను గమనించలేదు. వెళ్ళిపోయాడు.

ఇద్దరూ ఎలాగైనా దగ్గరవుతారనీ, వినోదం చూడొచ్చనీ ఎదురు చూసిన పూల తీగెలు ఇంత విరసమైన జంటను ఎప్పుడూ చూడలేదమ్మా అనుకుని విసురుగా విసుక్కున్నాయి .

ఆ రోజు సాయంత్రం బాస్ గెస్ట్ హౌస్ కు వచ్చి హడావుడి చేశాడు. నిలువెత్తు పూల బొకే తెచ్చి ఇచ్చాడు.

" ఇన్ని పూలెందుకు సార్?”

" కొన్ని నీ ప్రెజెంటేషన్ కు, కొన్ని నీ ఆరోగ్యం కోసం, మిగతావి నీ గురించి కొన్ని నిజాలు తెలిసిన సంతోషం లో"

"నా గురించిన నిజాలేవిటి సర్"

" అదే మురళి గురించి. ఏవిటంత ఇంట్రెస్ట్ నీ మీద?” అంటూ ఇంజెక్షన్ వల్ల అనూ నిద్రపోయిన విషయం, దానికి గెస్ట్ స్పీకర్స్ ను బతిమలాడి మళ్ళీ అరేంజ్ చేసిన సంగతులు చెప్పాడు.

“Virtual ప్రెజెంటేషన్ కోసం టీం నంతా ఎంత తొందరగా కో ఓర్డినేట్ చేశాడనీ. మురళి లేకపోతే , ముందు నేను మునిగిపోయే వాడిని. అబ్బో నీ మీద అతనికెంత శ్రద్ధ అనీ "

తన దగ్గర రహస్యాలు దాచినందుకు అలిగాడు. "నేను పరాయివాడిననే కదా నాకెప్పుడూ మురళి సంగతి చెప్పలేదు." అంటూ నిష్టూరంగా అన్నాడాయన.

"అదేమీ లేదు సార్, మా ఇద్దరి మధ్యా అలాంటిదేవీ లేదు అంది.”

" నాకు బుర్రలేదని మా ఆవిడంటే ఒప్పుకుంటాను, నువ్వూ నన్ను బుర్రలేని వాడి కింద లెక్కేస్తే ఎలా ? మొదటి రోజు నుండీ నాకు కొద్దిగా డౌటు గానే ఉంది. ఎప్పుడూ సీరియస్ గా ఉండే నువ్వు అతనితో నవ్వుతూ మాట్లాడడం, అతనేమో నీకోసం ఒళ్ళంతా హూనం చేసుకోవడం ఇవన్నీ ఏవిటో. సరే అతని పేరెంట్స్ తోనూ, మీ అమ్మా, నాన్నల తోనూ మాట్లాడతాను ఈ సంగతేవిటో."

అంటూ వచ్చినంత హడావుడిగా వెళ్ళిపోయాడు.

అమ్మ కు తమ్ముడిలా ఉన్నాడే ఈయన అనుకుంది

******

కాన్ఫరెన్స్ నడిపిన తీరు, తమ సంస్థ కోసం ఆమె పనిచేస్తున్న పద్ధతి నచ్చి, పేరున్న ఒక అంతర్జాతీయ సంస్థ ఆమెకో ఆఫర్ ఇచ్చింది. కాన్ఫరెన్స్ జరిగిన ఊరిలోనే, తమ బ్రాంచ్ నొకదాన్ని ఏర్పాటు చేస్తామనీ దానిపై అన్ని అధికారాలు ఆమెకే ఒప్పజెప్పడానికి సిద్ధమనీ కబురు చేశారు.

ఆ ఆఫర్ గురించి బాస్ కు కూడా తెలిసి ,

"అనూ, నువ్విన్నాళ్ళు పడిన శ్రమకు ఫలితం దక్కింది. నువ్వూ ఎదగాలి, నాకన్నా కూడా పైకి రావాలి. ఆ ఆఫర్ ఒప్పేసుకో. ఇక్కడ సెటిల్ అవడం నీకన్ని విధాలా మంచిది.”

"అన్నివిధాలా?”

"ఏమనుకోవద్దు అనూ, నీ పర్సనల్ విషయాల్లో జోక్యం చేసుకుంటున్నానని. "అని కొంచం ఆగాడాయన.

" నువ్వు నాతో పని చేసే రోజుల్లో , ఇలాంటి అమ్మాయికి భర్తగా ఎవరొస్తారో చూడాలని నాలో ఆసక్తి ఉండేది. ఒక్కోసారి నీకు తగినవాడు దొరకడం కష్టమనుకునే వాణ్ణి. మురళి నాకెంతకాలం గానో తెలుసు. అన్ని రకాలా నీకు తగిన వాడు. ఈ ఊళ్ళో నీకు ఆఫర్ రావడం కూడా మంచిదైంది. ఇద్దరూ ఒక చోటే ఉండొచ్చు. ఆలోచించు అనూ. మీరిద్దరూ ఒకటైతే బాగుణ్ణు అనుకునే వాళ్ళలో మీ అమ్మానాన్నల తర్వాత నేనే.”

ఆమె చేతులు తన రెండు చేతులమధ్యా ఉంచుకుని అభినందించి వెళ్ళిపోయాడు.

*******

మాష్టారు వచ్చారు ఆశీర్వదించడానికి. తమిద్దరి మధ్యా గొడవలు ఆయనకు తెలియవనే అనుకుంది అనూ. లోపలికి తీసుకెళ్ళి  కూర్చో బెట్టి, ఎదురుగా కూర్చుంది.

"చాలా సంతోషం అనూ. ఎప్పటినుండో కలగన్న రోజు ఇది, నిన్నిలాంటి స్థితిలో చూడాలని అనుకున్నాను.

అనూ, మీరిద్దరూ పెద్దవాళ్ళయ్యారు. అడగకూడనివి అడుగుతున్నాననుకోక పోతే ఒకటడగనా? మురళి ఎందుకో మునుపటిలా హుషారుగా లేడమ్మా. పెళ్ళిమాట ఎత్తితే దాటవేస్తున్నాడు. ఏమైందో చెప్పడు. నీకు అభ్యంతరం లేకపోతేనే చెప్పు.” అని ఆగారు.

చెప్పాల్సినంత వరకూ తమ మధ్య జరిగింది చెప్పింది.

" ప్రకృతి లో దొరికే గాలి, నీరు, సూర్యకాంతి , వాటినెప్పుడూ మనం యధేచ్ఛగా వాడుకుంటాం. అవి వాడుకునేందుకు ఏ  Terms & Conditions గుర్తు రావు మనకు. మురళీకి నీపై ఉండే అభిమానం కూడా అలాంటిదే. దానికి హద్దులు గీయొద్దు. నీ లక్ష్యానికి తోడవుతాడే కానీ, నువ్వు భయపడే ఇబ్బందులు ఏవీ కలగజేయడనే నా నమ్మకం. "

******

కొన్ని నెలలు గడిచాయి.  

ఆమె సి ఇ ఓ గా ఏర్పాటైన సంస్థ ప్రారంభోత్సవం ఆర్భాటం గా జరిగింది. కలెక్టర్ హోదాలో మురళి కూడా హాజరయ్యాడు. అందరూ వెళ్ళిపోయి, హడావుడి తగ్గిన తర్వాత వచ్చాడు.

వస్తూ వస్తూ పూల బొకే ఒకటి తెచ్చాడు. అభినందించిన తర్వాత అతన్ని ఆఫీసు రూంలో కూర్చోబెట్టింది. కాసేపు మాటలైన తర్వాత 

"ఆ తర్వాత, ఫ్యూచర్ ప్లాన్స్ ఏవిటి?" అడిగాడు.

"నీ ప్లాన్స్ ఏవిటీ?" అడిగింది.

"ఏముంది, ఉద్యోగం చేసుకుంటాను అంతే"

" పెళ్ళి చేసుకోవా?"

మాట్లాడకుండా ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు.

అతని చూపులో ఆమెకు జవాబు దొరికి, తడబడింది.

"అదే ప్రశ్న నిన్నడిగితే?" అన్నాడు.

" నువ్వంటే, ఎవరికోసమో పెళ్ళి మానుకున్నావు, నేను అలా మానుకోవాల్సిందేం లేదు. నాన్న గారు తన ఫ్రెండ్ వాళ్ళ అబ్బాయి ని చూశారు. దాదాపు కుదిరినట్లే" అంది.

" ఎవరా అబ్బాయి?

"పెళ్ళికొస్తావు కదా, అప్పుడు పరిచయం చేస్తాలే ."

"మరి నీ Terms & Conditions? "

"అతనితో వాటి అవసరమే రాదనుకుంటున్నాను .పెళ్ళికి తప్పకుండా రావాలి. బహుమతులు స్వీకరించబడతాయి కనక వట్టి చేతులతో రావొద్దు.”

"నువ్వు చిన్నప్పుడు నాకు తెలిసిన అనూవేనా అన్న అనుమానం వొస్తుంది నాకు. ఎప్పుడూ తీసుకోవడమేనా, నాకేదో బాకీ ఉన్నావు. అదిచ్చేదేం లేదా?”

"డబ్బులతో కొన వద్దన్నావు మరి, ఎంత కష్టం అలాంటివి తీసుకురావడం.”

********

ఇళ్ళ ముందు పిల్లలు పెద్దవాళ్ళు గోల గోల గా అరుచుకుంటూ టపాకాయలు కాలుస్తున్నారు. అమ్మా నాన్న ఇంటి దగ్గర ఎదురుచూస్తూ ఉండి ఉంటారు. దీపావళి టపాసులు కాల్చి కొన్ని సంవత్సరాలైంది. అందరి ప్రహరీ గోడలమీదా దీపాలు. కొన్ని ఒంటరి దీపాలు. వాటిని చూస్తే జాలి కలిగింది. ఇంటికి చేరాడు. గాలి ఎక్కువగా లేదేమో తమ ఇంటి గోడల మీద, మట్టి ప్రమిదల్లో జోడు వత్తుల నూనె దీపాలు. సంతోషం గా కబుర్లాడుకుంటున్నట్టు ఉన్నాయి. గుండెలో ఆశ నింపాయి.

    తలపైకెత్తి చూశాడు. చిన్ని చిన్ని ఎలెక్ట్రిక్ దీపాలు మాలలు మాలలు గా పైనుండి వేలాడుతున్నాయి. గేటు తీసి లోపలకెళ్ళాడు. బయట మనుషులెవరూ లేరు. దీపాల వెలుగులో పచ్చిక మెరుస్తూ ఉంది. తెల్లని పాలరాతి వరండా మెట్ల మీద వరసగా అమర్చిన ప్రమిదల్లో వెలుగుతున్న వత్తులు. గుమ్మాలకు గుత్తులుగా వేళాడుతున్న బంతిపూల మాలలు. ఇల్లంతా బంగారపు కాంతి.

సాయంత్రం లక్ష్మీ పూజ చేసుకుంటానని అమ్మ చెప్పింది. ఏదైనా పేరంటం లాంటిది జరుగుతూ ఉండి ఉంటుందనుకుని ఇంటి బయట లాన్ లోనే పాలరాతి బెంచీ మీద కూర్చున్నాడు. అప్పటికి టపాసుల శబ్దాలు పలచబడ్డాయి. గాజుల అలికిడికి తలతిప్పి చూస్తే........నమ్మలేనంత వింత గా ఆమె. ఆమె తమ ఇంట్లోనా? ఎలా సాధ్యం?

పేరంటానికి ఆమెను కూడా పిలిచిందా అమ్మ. కానీ ఇలాంటి రూపంలో ఎప్పుడూ చూడలేదే తనను.

తెల్లటి పట్టు చీరకు చిన్న జరీ అంచు. మెడలో ఒంటి వరస ఎర్ర రాళ్ళ హారం. ఆమె ఆమేనా? అవును కానీ ఆమెనెప్పుడూ ఇలా చూడలేదే? ఎప్పుడూ స్వేచ్ఛతో గాలిని పలకరించే జుట్టు వెనక్కి తగ్గి, జడ లాగా అల్లుకుపోయి ఉంది. షర్ట్ అడుగున అజ్ఞాతంలో ఉండే తెల్లని చేతులు బయటకొచ్చి గాజుల్లో బందీలైనాయి.

ఆమె చేతులకు గాజులా? నుదుట ఎర్రటి బొట్టు. జుట్టు, బొట్టు, చీర, మెడలో హారం, గాజులు, వేటికవి వేటికవి చూస్తే అందంగా ఉన్నాయి. అన్నీ కలిసిన అద్భుతాన్ని దగ్గర్నుండి చూస్తూ ఉంటే మతి పని చెయ్యడం లేదు. అప్పుడప్పుడు స్పృహ కోల్పోవడం అవసరం, అదృష్టం కూడా.

దగ్గరకొచ్చి అతన్ని చిన్నగా తాకింది. ధ్యానం లోకి వెళ్ళడం సులభమే, బయటకు రావడం ఎంత కష్టం ! మాట్లాడితే కల చెదిరిపోతుందేమో, మాట్లాడకపోతే ఆమె అలిగి వెళ్ళిపోతుందేమో

"ఎంత బాగున్నావు?” అప్రయత్నంగా అన్నాడు.

నవ్వింది.

ఇలాటి మాటలు నచ్చవు ఆమెకు. కోప్పడదే. నవ్వుతుందే మరి?

"కోపం తగ్గిందా?”

"అదెప్పటికీ తగ్గదు. తగ్గకూడదనే అనుకుంటున్నాను." అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ అంది. ఆ మాటల్లో కానీ, చూపుల్లో కానీ కోపం లేదు.

"వచ్చావుగా మరి.”

"వచ్చింది నీకోసం కాదు.”

అతనేం మాట్లాడలేదు. చిరునవ్వుతో అలానే నుంచుంది.

"ఎంతసేపు అలా నిల్చుంటావు. కూర్చో" అన్నాడు పక్కకు జరిగి.

"నాకేం నీ మర్యాదలు అక్కర్లేదు" చీర కుచ్చిళ్ళు సరి చూసుకుంటూ కూర్చుంది.

"చీరలో బాగున్నావు అనూ" అభిమానంగా చెప్పాడు.

కాబోయే అత్తగారు బహుమతిగా ఇచ్చారని ఇంగ్లీషులో చెప్పింది.

అత్తగారు చీరపెట్టారా? నిశ్చితార్ధం అయిందా? మనసు అతన్ని ప్రశ్నలడుగుతోంది.

"పెళ్ళెప్పుడు? " అడిగాడు బలహీనంగా

"తొందర్లోనే.”

"అబ్బాయి?”

"నీకూ తెలుసు" మామూలుగా చెప్పింది.

నాకూ తెలిసిన వాళ్ళా? ఎవరై ఉంటారు? నాన్న గారి స్నేహితుడి కొడుకు తో పెళ్ళి అని చెప్పిన సంగతి గుర్తొచ్చింది

"అదృష్టవంతుడు.” అన్నాడు.

"నీకే అదృష్టాలు అవసరం లేదుగా " అంది.

"అంతమాటనకు అనూ, ప్లీజ్"

ఎవరో వస్తున్నట్లు అలికిడి అయితే ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది.

అనూ అమ్మా, నాన్న, మాష్టారూ, మురళి వాళ్ళ అమ్మా అందరూ బయటికొస్తున్నారు. ఇంకా ఎవరెవరో ఆడవాళ్ళు పిల్లలు ఉన్నారు. అందరూ ఇంటికి కొంచం దూరం లో ఉన్న మైదానం లో టపాసులు కాలుస్తారట,

మీరూ తొందరగా రండి అంటూ గోలగోల గా వెళ్ళిపోయారు.

లోపలికెళ్ళి ఏదో పాకెట్, చిన్ని గిన్నెలో పాయసం తెచ్చింది.

"ఏవిటిది.?"

పాకెట్ తీసి చూశాడు. ఆరోజు కొలను గట్టు మీద ఆమె కాళ్ళకు పెడదామనుకున్న కాళ్ళ పట్టీలు.

"నేనేం చేసుకోను అనూ ఇవ్వి. నీ పెళ్ళికి గిఫ్ట్ గా ఉంచుకో."

"నువ్వే పెట్టరాదూ?” అని కాళ్ళు బెంచీ మీద పెట్టింది

"అతని అదృష్టం నాకెందుకు అనూ?”

"అతనెవరు?”

"మీ నాన్నగారి స్నేహితుడి కొడుకు.”

"మొద్దువి. మాష్టారు కూడా మా నాన్నగారి స్నేహితుడే. సరే అదృష్టాలు వద్దంటే ఏం చేస్తాను" అంటూ కాళ్ళు పాలరాతి బెంచీ మీంచి కింద పెట్టుకోబోయింది.

చటుక్కున మధ్యలో ఆపి మళ్ళీ తన ఎదురుగా పాదాలు పెట్టుకుని పాదాలకు పట్టీలు పెట్టి శీలలు బిగించాడు.

"ఇదంతా నిజమేనా?” నమ్మలేనట్లు అడిగాడు.

"అనుమానంగా ఉందికదూ, నిజమే కాదో చెక్ చేసుకో" అంటూ అతని బుగ్గ గిల్లింది. 

"అబ్బా నొప్పి,  ఏవిటిది అనూ?" 

" డబ్బుతో కొనగూడని గిఫ్ట్ ఏదో కావాలని గోల పెడుతున్నావుగా. అది." 

కమలం లా వికసిస్తే కనుచూపు మేరలో నేను.

కలువలా విచ్చుకుంటే కనుమరుగవుతాను.

వేళకొచ్చే నాకు నీ వేడుకే చాలు.

నుదిటి సూరీడునై నీ దారి వెలుగవ్వనీ..

The end
ప్రియ స్నేహితురాలు కొత్తావకాయగారికి బహుమతిగా 

నిన్ను నిన్నుగా....5

పెద్దప్రమాదం తప్పినందుకు అనూ క్షేమంగా తిరిగి ఆఫీసుకొచ్చినందుకు ఆఫీసు స్టాఫ్ సంతోషపడ్డారు.

బాస్ వచ్చి పరామర్శించాడు. "కొన్నాళ్ళు రెస్ట్ తీసుకోవచ్చుకదా.”

"లేదు సార్.ఇంట్లో ఉంటే నాకు తోచదు.”

మురళీ ఫోన్ చేస్తున్నా, ఒక్క సారి కూడా ఆన్సర్ చెయ్యలేదు. ఆఫీసు లాండ్ లైన్ కు ఫోన్ చేశాడు. తప్పని సరిగా మాట్లాడాల్సి వచ్చింది.

"అనూ, మొబైల్ కు చేస్తుంటే ఆన్సర్ లేదని ఆఫీసుకు చేశాను. ఇబ్బంది లేదుగా, మాట్లాడొచ్చా?”

కొంత సేపు మౌనంగా ఉంది.

ఈ గొడవలు పడడం అంతా టైం వేస్ట్ అనుకుంది.

"చెప్పు" అంది

ఆమెగొంతులో నిరాసక్తత చూసి "అనూ, ఏమయ్యింది?”

"ఏమవుతుంది, ఏమీ లేదు.”

"పనిలో ఉన్నావా? డిస్టర్బ్ చేశానా?”

"నువ్వు చెయ్యాలనుకున్నా అంత తొందరగా డిస్టర్బ్ అవను మురళీ. కంగారు పడకు.”

"ఆరోగ్యం ఎలా వుంది. దెబ్బలు తగ్గాయా?”

"దెబ్బ మానిపోతోంది. మళ్ళీ నువ్వు గుర్తు చేయకు.”

"కోపమా అనూ?”

"ఎప్పుడూ కోపమేనా, నాకు వేరే పనులు కూడా ఉంటాయి. “

"సారీ అనూ, నా వల్ల ఏదైనా పొరపాటు జరిగితే క్షమించు.”

"పొరపాటు నావల్లే జరిగింది మురళీ. ఇన్నాళ్ళు చాలా జాగ్రత్తగా ఉండేదాన్ని. చిన్న నిర్లక్ష్యం. ఏక్సిడెంట్ అయింది.  బయట పడ్డాను, ఇకనుండీ ఇంకా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.”

మాటలకందని మెసేజ్ అర్ధమవుతుంది మురళికి.

ఇద్దరూ కాసేపు మౌనంగా ఉన్నారు ఫోన్ లోనే

నాకు పనుంది అంటూ అతని జవాబు కోసం ఎదురుచూడకుండా ఫోన్ పెట్టేసింది.

*******

"ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలి అనూ. జరగబోయే కాన్ఫరెన్స్ మన సంస్థకు ఎంతో ప్రెస్టీజియస్ విషయం. డెలిగేట్స్ అందరూ చాలా దేశాలనుండి వస్తున్నారు. ఆర్గనైజింగ్ కమిటీ చీఫ్ గా నిన్నే అప్పాయింట్ చేశాను. ఇక్కడైతే డెలిగేట్స్ అందరికీ ఎకామడేషన్ కష్టం. బ్రాంచ్ ఆఫీసు ఉన్న ప్లేస్ చాలా బ్యూటిఫుల్ గా ఉంటుంది. కాన్ఫరెన్స్ కండక్ట్ చెయ్యడానికి అదే బెస్ట్ ప్లేస్. అనూ, ఓ చిన్న రిక్వెస్ట్, కాన్ఫరెన్స్ అయేంత వరకూ నువ్వు అక్కడే ఉండాలి. కావాలంటే మీ పేరెంట్స్ తో కలిసి ఉండేందుకు వేరే గెస్ట్ హౌస్ చూస్తాను.

తల్లిదండ్రులు కూడా వస్తామన్నారు. అమ్మ అక్కడికి వస్తే మురళీ వాళ్ళ ఇంటికెళ్ళడమో, అతన్ని తమదగ్గరకు పిలవడమో ఏదో ఒకటి చేసి ఇబ్బందుల్లో పడేస్తుంది. ఈ పనులయ్యేంతవరకూ ఒంటరిగానే ఉండాలని చెప్పింది.

మురళి వాళ్ళ ఊళ్ళో కాన్ఫరెన్స్ పెట్టినందుకు అతనున్న వూళ్ళో ఉద్యోగం ఎలా అంటూ మనసు నసిగింది. ఆ పై చివాట్లు తింది.

'అతనితో పరిచయమొక ఏక్సిడెంట్,అంతే. ఊరికే అతని గురించే ఆలోచిస్తూ టైం వేస్ట్ చెయ్యడానికి నువ్వేం తెలుగు సిన్మా హీరోయిన్ వి కాదు. ఒకే ఊళ్ళోనే కాదు, అతను పక్కనే ఉన్నా సరే నోర్మూసుకుని పనిచెయ్యాలి. పిచ్చి వేషాలేస్తే....జాగ్రత్త' అంటూ మనసుకో స్ట్రాంగ్ వార్నింగ్ ఇచ్చింది.

పనులు, పరుగులతో మళ్ళీ మునపటి అనూ అయింది. ప్రతి విషయాన్నీ ఏ లోపం లేకుండా చెయ్యడానికి వంద శాతం కృషి చేసింది. మూడు రోజుల కాన్ఫరెన్స్. చివరి రోజు అనూ చెయ్యాల్సిన ముఖ్యమైన కీ నోట్ ప్రెజెంటేషన్ ఉంది. సంస్థ ప్రస్థానం, విజయాల గురించి చెప్పే కీలకమైన లెక్చర్.

బాస్ చెప్పకపోయినా సంస్థ ఎదుగుదలను ప్రచారం చేయడం కూడా కాన్ఫరెన్స్ లో ఒక భాగమేనని అనూకి తెలుసు. కాన్ఫరెన్స్ అనౌన్స్ చేసిన నాలుగైదు రోజుల్లోనే తన కీనోట్ తయారు చేసుకుని రెండు మూడు సార్లు రిహార్సల్స్ వేసుకుని చూసి సంతృప్తి పడింది. కంప్యూటర్ లో ఉన్న ఆ కీనోట్ ఒక పెన్ డ్రైవ్ లోకి ట్రాన్స్ఫర్ చేసి జాగ్రత్తగా తన బ్రీఫ్ కేస్ లో దాచింది.

తనకు కావలసిన బట్టలు, అవసరమైన ఫైల్స్ తీసుకుని ప్రయాణమైంది.

వెళ్ళబోయే ముందు " అమ్మా, నేనటెళ్ళగానే ఇటు మురళీ వాళ్ళింటికి ఫోన్ చేసి ఇదిగో అమ్మాయొస్తుంది, బాగా చూసుకోండి అని ఫోన్లు చెయ్యొద్దు. నేను వెళ్తున్నది చాలా ఇంపార్టెంట్ అంటే ముఖ్యమైన పని మీద. నాకు ఖాళీ అయినపుడు నేనే వాళ్ళకు ఫోన్ చేస్తాను"

"మీ అమ్మ పంపించలేదమ్మా, మా అంతట మేమే వచ్చాం అని వాళ్ళంటే ఏంచేస్తావూ ? " అడిగింది ఆవిడ తెలివిగా మొహం పెట్టి

"వాళ్ళంతట వాళ్ళొచ్చారో, నువ్వు పంపించావో నాకు తెలుస్తుంది. సో అలాంటి అలాంటి సాహసాలు చెయ్యొద్దు.”

గయ్యాళి, మొండి. లాంటి పదాలు పెదవులు కదల్చకుండా అని తృప్తి పడింది ఆవిడ.

ఊరెళ్ళగానే , ఉతికి ఇస్త్రీ చేయించిన అతని షర్ట్ జేబులో అతను రాసిన లెటర్ ఉంచి మురళీ కి పంపించింది. ఆమె ఊహించినట్లు గానే మురళీ ఆమెను కలవడానికొచ్చాడు.

" రా మురళీ . సంతోషం గా ఉన్నావా? "

" పొరపాటు జరిగింది అనూ. ”

"లేదులే మురళీ కావాలనే చేశావు. నన్ను రిజెక్ట్ చేస్తే నీకెంత గొప్ప గా ఉంటుందో అంచనా వేసి మరీ చేశావు.”

"ప్లీజ్ అనూ, రిజెక్ట్ అనే పదం వాడకు. ఆ మాటకొస్తే నాకే అర్హత లేదనుకుంటాను"

"మరి ఉత్తరం లో అదేగా నువ్వు రాసింది, నేనేం కల్పించి మాట్లాడుతున్నానా?”

"నిజమే అనూ నేనే రాశాను, కాదనను. మనిద్దరి ఆలోచనలూ కలవవు. పెళ్ళైతే కష్టమేమోననుకున్నాను. రాసినపుడు నా భావాలు కూడా అవే. ఆతర్వాత నాకు తెలియకుండానే నిన్ను వదులుకోలేనంత బలహీనుణ్ణి అయ్యాను. నిన్ను నిన్నుగా చూడాలనీ గౌరవించాలనీ తెల్సుకున్నాను. లెటర్ నీకు చేరాలని మాత్రం అనుకోలేదు. ఇది నిజం.”

"కావాలనుకోవడం, వద్దనుకోవడం, మళ్ళీ కావాలనుకోవడం ..ఒహో అంతా నీ ఇష్టమే, మురళీ మొదటి నుండీ నాకు నీలో నచ్చనిది ఈ అహంకారమే. నేను చెప్పిన planned marital life లో ఏమైనా అడ్వాంటేజ్ తీసుకోవాలనుకున్నానా. కెరీర్ మీద నాకున్న ఇష్టం వల్ల    ఎవరి పరిధి లో వారుంటే గొడవలు లేని జీవితం గడపొచ్చనీ చెప్పాను. ఇందులో తప్పేముందో నాకేం తెలియడం లేదు.”

"అహంకారం అనొద్దు అనూ, ఇప్పుడు నాలోఉన్నది బలహీనత. నువ్వు లేకుండా జీవితం ఊహించలేని బలహీనత. నీకు దూరం కాలేని బలహీనత.”

"ఏం పాపం అంతలోనే బలహీనత. బలమైన భావుకతలతో ప్రపంచాన్నే నడిపిస్తారు కదా మీలాంటి వారు. ఎందుకు ఆలోచనలు మార్చుకోవడం?”

తన ఆలోచనల మార్పుకు కారణమైన కొన్ని విలువైన క్షణాలు గుర్తొచ్చాయి. అదేమిటో బయటకు చెప్పి ఆ బంగారు అనుభవాన్ని చులకన చెయ్యదలుచుకోలేదు.

తలొంచుకున్నాడు.

"సరే నీలాగా నాకు పొయెట్రీ రాదు, భావుకత అంటే తెలియదు. నీకు తగ్గ అమ్మాయిని వెతుక్కో.” చివరి మాటకు మనసు ఎదురుతిరిగింది. ముందుగానే నిర్ణయమైపోయిన నియంత శాసనానికనుగుణంగా తిరుగుబాటు అణిచివేయబడింది.

******

కాన్ఫరెన్స్ మొదటి రెండు రోజులు విజయవంతంగా పూర్తి చేసింది. డెలిగేట్స్ నుండి వస్తున్న స్పందనకు, ప్రశంసలకు బాస్ చాలా సంతోషం గా ఉన్నాడు. అనూ పడ్డ శ్రమకు ఆయన ఎప్పటికప్పుడు ముగ్ధుడై పొగడ్తలతో ముంచెత్తుతున్నాడు. చివరి రోజు కూడా ఎలాంటి సమస్య లేకుండా అయిపోతే కొంచం ఊపిరి పీల్చుకోవచ్చు.

ఆ రోజు కార్యక్రమాలు ముగిసేప్పటికే సాయంత్రం అయిదయింది. రేపటి రోజు ప్రోగ్రాంస్ కు సూచనలు ఇచ్చేసి గెస్ట్ హౌస్ కి వచ్చింది. స్నానం చేసి లాప్ టాప్ ముందు కూర్చుంది. తన కీ నోట్ చివరి సారి రిహార్సల్స్ వేసుకుని చూసి నిద్ర పోదామనుకుంది.

పొద్దున తిన్న బ్రేక్ ఫాస్ట్. పనుల హడావుడిలో లంచ్ మరిచిపోయింది. సరే కీనోట్ ఒక్క సారి చూసుకుని ఆ తర్వాత ఏమైనా తిందామనుకుంది. బ్రీఫ్ కేస్ తీసి చూస్తే కీనోట్ ఉన్న పెన్ డ్రైవ్ కనిపించలేదు.

గుండాగిపోయినట్లయింది. ఎలా ఇప్పుడు ఎలా. అనుకుంటూ, అన్ని కప్ బోర్డ్స్, టెబిల్ సొరుగులు అన్నీ వెతికింది. ఎక్కడ చూసినా కనిపించలేదు. టైం చూస్తే ఏడవుతోంది. .

భగవంతుడా రేపు ఉదయమే ప్రెజెంట్ చెయ్యాలి.

ఆకలి మండుతోంది. పక్కనే ఉన్న గాజు జగ్ ఎత్తి నీళ్ళు తాగింది. ఆకలి చల్లారక పోగా ఇంకా భగ్గుమంది. ఆకలి, నీరసం, టెన్షన్ అన్నీ ఒకే సారి చుట్టుముట్టాయి.

'కూల్, కూల్.. సమస్య పక్కనే పరిష్కారం ఉంటుంది. నెమ్మదిగా ఆలోచించు' లోపల్నుండి instruction వచ్చింది.

ముందు ఏదైనా తినాలి అనుకుని "వాచ్ మాన్" అంటూ కేకేసింది. కుక్ తో చెప్పి తినడానికి ఏవైనా తీసుకురమ్మంది.

"కుక్ లేడమ్మా, ఇక్కడి పనోళ్ళందరూ అక్కడ మీటింగుల్దగ్గరే పంజేస్తన్నారుగా" అన్నాడు.

"అయితే ఏవైనా తినడానికి తీసుకురా, నువ్వు కూడా ఏవైనా తెచ్చుకో" అని డబ్బులిచ్చింది.

ప్రతి క్షణం ఆశ తో ఓపిక తెచ్చుకుని రూం లో అంగుళం అంగుళం వెతికింది. జాగ్రత్తగా బ్రీఫ్ కేస్ సర్దుకుంది. ఎలా మిస్ అయిందో అర్ధం కాలేదు. బాస్ కు తన మీద ఎంత నమ్మకం. ఇలాంటి సిల్లీ కారణం ఎలా ఒప్పుకోగలడు. ఆయనకేం జవాబు చెప్పాలి. రేపు అనుకున్నది అనుకున్నట్లు జరగకపోతే తనని తాను ఎప్పటికీ క్షమించుకోలేదు.

వాచ్ మాన్ వచ్చి ఒక పొట్లాం చేతికిచ్చాడు.

వేడి వేడి మిరపకాయ బజ్జీలు.

ఏదో ఒకటి ముందు కడుపులో తిండి పడితే ఆ తర్వాత ఆలోచించొచ్చు అని తినేసింది.

లోపలి మంట తగ్గకపోగా ఇంకా ఎక్కువైంది.

ఫోన్ పావుగంటకోసారి మోగుతోంది. ఎవరికైనా మరీ అవసరమైతే మొబైల్ కు కాంటాక్ట్ చేస్తారులే అనుకుని ఫోన్ తీసి పక్కన పెట్టేసింది. .

ఎన్నాళ్ళనుండో సరైన తిండిలేక ఉన్న కడుపులో మిరపకాయ బజ్జీలు తినడం వల్ల ఇమడక కడుపులో నొప్పి, మంట వచ్చింది. కూర్చుంటే నీరసంగా ఉంది. చెమట్లు పడుతున్నాయి.

ముఖం కడుక్కుని కూర్చుంది లాప్ టాప్ ముందు.

డోర్ మీద చప్పుడైతే తలెత్తి చూసింది.

మురళి నిల్చున్నాడు. ఇతనెందుకొచ్చాడు ఇప్పుడు?

"సారీ అనూ, మీ పేరెంట్స్ నిన్ను కాంటాక్ట్ చేయలేక పోతున్నారని కంగారు పడుతూ నాకు ఫోన్ చేశారు ఏవైందో ఒక సారి చూసి రమ్మనమని.”

బేగ్ లో మొబైల్ తీసి చూసింది. చూస్తే ఛార్జ్ లేదు.

మురళి అనూ వాళ్ళ అమ్మకు ఫోన్ చేసి బాగానే ఉందనీ, తను అక్కడే ఉన్నాననీ చెప్పాడు. అనూతో మాట్లాడించాడు.

"అమ్మా నేను రేపు తీరిగా మాట్లాడతా" అని చెప్పి మొబైల్ మురళికిచ్చేసింది.

అనూ వంక చూశాడు. వళ్ళంతా చెమటలతో ముద్దై పోయింది. కళ్ళు ఎర్రగా, నిద్రలేక పీక్కు పోయి ఉన్నాయి. ముఖం అలసటగా, ఏదో లోకంలో ఉన్నట్లు నిలబడి ఉంది.

రూమంతా చిందరవందరగా ఉంది. పుస్తకాలు, ఫైల్స్, బట్టలు , పేపర్లతో గందరగోళంగా ఉంది.

తలంతా దిమ్ముగా, కడుపులో నొప్పి, మంట, కళ్ళు తిరుగుతుంటే ఓ స్టూల్ మీద కూర్చుంది.

"అనూ, ఏవైంది?”

ఏమీ లేదన్నట్లు తలూపింది.

"ఏవైనా తిన్నావా?”

మౌనంగా ఉంది.

ఆమె ముందు మోకాళ్ళ మీద కూర్చున్నాడు.

"అనూ, ఒక్క రెండు నిముషాలు నా మాట విను. ఆ తర్వాత నువ్వు చంపేసినా నాకు సంతోషమే. నిన్ను చూస్తుంటే రేపసలు నిలబడగలవా అన్నంత నీరసంగా ఉన్నావు. ఏదో ఒకటి చేయనీ నన్ను ప్లీజ్ కాదనకు. ఈ ఒక్క రోజుకీ నన్ను నీ శత్రువని మర్చిపో. రేపు నీ కాన్ఫరెన్స్ అయిన తర్వాత మళ్ళీ నీ కంటికి కనబడను.”

"ఏమైంది. ఏవిటిదంతా? "అని రూం లో గందరగోళం చూసి అడిగాడు.

విషయం చెప్పింది. రేపు ఎనిమిదింటికల్లా ప్రెజెంట్ చెయ్యాల్సిన ఇంపార్టెంట్ కీనోట్ ప్రెజెంటేషన్ తాలూకు పెన్ డ్రైవ్ కనిపించడం లేదని.

"ఐ క్లౌడ్ ద్వారా నీ మాక్ లో వచ్చే ఉంటుంది. చూడు.”

"ఆఫీసులో కంప్యూటర్ విండోస్, రాదు.”

" రఫ్ వర్క్ ఏదో ఉండే ఉంటుందికదా నీ లాప్ టాప్ లో ,కాన్సెప్ట్ గుర్తు తెచ్చుకో. మళ్ళీ కొత్తది చేసేద్దాం"

"ఇప్పుడా? " ఆశ్చర్య పోయింది.

"పర్లేదు ఇద్దరం కలిసి రాత్రి లోపల రెడీ చేద్దాం. "

లాప్ టాప్ లో ఉన్న డిటెయిల్స్, గ్రాఫులు, కొన్ని వీడియోలు , రఫ్ వర్క్ అంతా ఓ పద్ధతి ప్రకారం ఉంచాడు.

కడుపులో నొప్పితో బాధపడుతుంటే అతనికి తెలిసిన డాక్టర్ ని పిలిపించాడు.

కడుపులో ఏ ఆహారం లేకుండా, ఒకే సారి స్పైసీ ఫుడ్ తినడం వల్ల నొప్పి వచ్చిందనీ, అవసరమైన ఇంజెక్షన్స్ ఇచ్చి, నీరసం తగ్గేందుకు ఫ్లూయిడ్స్ పెట్టి ఆమెకు అవసరమైన ఇంజెక్షన్స్ ఇచ్చేందుకు, సహాయానికి ఒక నర్స్ ను తోడుగా ఉంచి వెళ్ళాడు అతను.

ఫ్లూయిడ్స్ ఇంజెక్షన్స్ తో కొద్దిగా సౌకర్యంగా ఉంది . ఆమె చెప్తూ ఉంటే అతను టైప్ చేసి , వీడియోస్, మ్యూజిక్, గ్రాఫులు, ఎఫెక్ట్స్ అన్నీ జత చేసి కీనోట్ తయారు చేసే సరికి రాత్రి రెండున్నర అయింది. ఒక్క సారి ఫైనల్ రిహార్సల్స్ వేసుకుని చూసి సంతృప్తిగా తలూపింది.

ఆమె రిహార్సల్స్ వేసుకునే టైంలో రూమంతా సర్ది పెట్టి ఆమె మర్నాడు వేసుకోవాల్సిన డ్రెస్ ఏమిటో అడిగి, అది తీసి ఎదురుగా పెట్టాడు.

కొంచం సేపు నిద్రపో అని ఆరింటికి అలారం సెట్ చేసి ఆమె పక్కనే ఉంచి బయటికి వెళ్ళాడు.

నర్స్ బయటే కునికి పాట్లు పడుతోంది.

మురళీ బయట ఉన్న సోఫాలో కూర్చోగానే నిద్రపట్టింది.

******

చప్పుడైతే నిద్రలేచాడు. నర్స్ లోపలినుండి వస్తోంది. ఆమె చేతిలో సిరంజి ఉంది.

టైం చూసుకున్నాడు. ఆరవుతోంది. ఇంకో గంటలో అనూని నిద్రలేపితే సరి ఎనిమిదింటికి ప్రెజెంటేషన్.

"సిస్టర్, ఏమిటా ఇంజెక్షన్?" అడిగాడు.

కడుపు మంట వల్ల వాంతులు కాకుండా సర్ అంది.

అలాగా అన్నట్లు తలూపాడు.

ఆమె వెళ్ళబోతూ తలుపు వరకు వెళ్ళి" సర్" అని పిలిచింది.

"ఈ ఇంజెక్షన్ కు సెడేషన్ వస్తుంది. మేడం మధ్యాహ్నం తర్వాత నిద్రలేస్తారు."

"గాడ్. మధ్యాహ్నమా?"

"మధ్యాహ్నం లేచిన తర్వాత ఫ్రెష్ గా ఉంటారు. కంగారు పడకండి."

మీరు కూడా... వీలైతే తర్వాతి భాగమే ముగింపు  

To be continued